رستــــــــاخیز مثل معجـــــزه!

از کهکشون افسانه یک رنگین کمون جا به من بده!

parastarr — Sun, 30 Mar 2008 22:00:18 GMT

شايد سلام!

اين پست قرار بود تقديم شود به 3 نفري كه براي آنها احترام خاصي قائلم:

1.دختري كه 2 روز پيش با تمام عصبانيتش زنگ زد و گفت بعد از خواندن تمام كامنتهايت ميخواستم بنويسم كه حالم ازت به هم ميخوره!"ماه تي تي"

2.تنها دختر ديوانه اي كه هميشه شاعر است"آزاده بشارتي"

3. دوست خوبم"وحيد دانشمندي" كه خیلی خوب است و که خیلی داداش و که خیلی......(به پاس نوشابه باز کردنها!!!!)

اما بعد از اين تقديم ها،تقديم مي شود به 3نفري كه براي آنها هيچ احترام خاصي قائل نيستم :

1......سالخورده به خاطر ناداوريش در مرحله ي نهايي تئاتر استاني وقتي كه يك نو جوان با ارزوهاي بزرگ بودم.

2...... ....... .........................................................................................

3...........كه 21 بهار است عين بغض توي گلويم مانده!

(چند وقتيست يك سوال همينطور توي ذهنم مي چرخد، آن هم اين است كه من و شماي شاعر براي بالا بردن سطح توقع مردم(عوام) از شعر چه كرده ايم؟!

وقتي كه حافظه ي مردم(آن هم مثلا قشر درس خوانده)ما از شعر عاشقانه در كوچه فريدون مشيري مانده ما چه كار كرده ايم براي شعر روز؟!

چند وقتيست از هر دوست يا رفيقي مي پرسم يك بيت شعر بخوان برايم بيشتر از حافظ شعر ميخوانند و از شعر معاصر حتي كلمه اي!!!....نه!

شايد از شعر و شاعران معاصر كمي شاملو،فروغ و سهراب شناخته تر شده باشند و ديگران......

قبول دارم حافظ شاعر فوق العاده ايست به نوعي شاعر ملي ماست اما پس "شعر روز "و "ما" در كجا قرار داريم!

اين را هم قبول دارم كه بعضي از شعرها مخاطب خاصي دارند اما اين دليل نمي شود كه ما شاعران بزرگي داشته باشيم كه حتي بعضي ها به نام انها را نشناسند!!!!....

چند تن از شاعران خوب با مجموعه هايشان نام مي برم:

منوچهر آتشي(آهنگ ديگر-آوازخاك-ديدار در فلق-بر انتهاي آغاز-گزينه ي اشعار)

محمود مشرف آزاد تهراني"م.آزاد"(ديار شب"با مقدمه ي احمد شاملو-قصيده ي بلند باد-آيئنه هاي تهي دست-يهار زايي آهو-با من طلوع كن)

نعمت ميرزازاده"م.آزرم"(پيام-ليله القدر-سحوري-گلخون)

هوشنگ ابتهاج"ه.ا.سايه"(نخستين نغمه ها-سراب-سياه مشق-شبگير-زمين-چند برگ از يلدا-سياه مشق1-2-3 –آينه در آينه-يادگار خون سرو)

احمد رضا احمدي(طرح-روزنامه ي شيشه اي-وقت خوب مصائب-من فقط سپيدي اسب را گريستم-ما روي زمين هستيم-هزار پله به دريا مانده است-قافيه در باد گم مي شود)

مهدي اخوان ثالث"م.اميد"( ارغنون-زمستان-اخر شاهنامه-از اين اوستا-شكار-پائيز در زندان-بهترين اميد-عاشقانه ها و كبود-دوزخ اما سرد-ترا اي كهن بوم و بر دوست دارم)

منصور اوجي(باغ شب-شهرخسته/خواب و درخت و تنهايي زمين/اين سوسن است كه ميخواند/خوشا تولد و پرواز/كوتاه مثل آه/شعرهايي به كوتاهي عمر)

هوشنگ ايراين(بنفش تند بر خاكستري/خاكستري/..ابليس../اكنون به "تو" مي انديشم و به توها مي انديشم)

علي باباچاهي(در بي تكيه گاهي/جهان و روشنايي هاي غمناك/از نسل آفتاب/صداي شن/چه كسي در قفس را باز كرد/سوغات بهار/آواي دريا مردان)

رضا براهني(آهوان باغ/جنگل و شهر/شبي از نيمروز/مصيبتي زير آفتاب/گل بر گستره ي ماه/ضلل الله و...)

شاعراني چون:فرخ تميمي(با 5 مجموعه شعر)/فريدون توللي(با 4 مجموعه شعر)/بي‍ژن جلالي(با 5 مجموعه شعر)/محمد حقوقي(با 7 مجموعه شعر)دكتر پرويز خانلري(با يك مجموعه شعر)/اسماعيل خوئي(با 12 مجموعه شعر)/نصرت رحماني(با 8 مجموعه شعر)/يدالله رويايي(با 5 مجموعه شعر)/محمد زهري(با 7 مجموعه شعر)/كاظم سادات اشكوري(با 4 مجموعه شعر)/محمد علي سپانلو(با 9 مجموعه شعر)/سهراب سپهري(هشت كتاب!!!!!!)/فرامرز سليماني(7 مجموعه شعر)/احمد شاملو(با 18 مجموعه شعر)/اسماعيل شاهرودي(با6 مجموعه شعر)/دكتر محمد رضا شفيعي كدكني(با 7 مجموعه شعر)/شمس لنگرودي-محمد تقي جواهري گيلاني(با 6 مجموعه شعر) منوچهر شيباني(با 3 مجموعه شعر)/طاهره صفارزاده(با 9 مجموعه شعر)/عمران صلاحي(با 5 مجموعه شعر)/فروغ فرخزاد(با 5 دفتر)سياوش كسرايي(با 9 مجموعه)/جعفر كوش آبادي(با 4 مجموعه ي شعر)/محمود كيانوش(با 6 مجموعه شعر)/گلچين گيلاني-دكتر مجدالدين مير فخرايي(با 3 مجموعه شعر)/جواد مجابي(با 3 مجموعه شعر)/محمد مختاري(با 6 مجموعه شعر)فريدون مشيري(با 10 مجموعه شعر)/حميد مصدق(با 5 مجموعه)/يدالله مفتون اميني(با 6 مجموعه)/ضيا موحد محمدي(با 2 مجموعه)/علي موسوي گرمارودي/نادر نادرپور/منوچهر نيستاني/نيما يوشيج/حسن هنرمندي/

(*قابل ذكر اين آمار از كتابها يكمي قديميه و ممكنمه تعداد مجموعه ها زياد شده باشه!)

شما چندشعر از اين شاعران خوانده ايد؟!..شايد جالب باشد براي من اسم بعضي ها نا آشنا بود!!!!!....

نميدانم چرا اما نگران هستم كه شاعران هر روز مهجورتر بشوند و شعرهايشان كلماتي غريبتر!!!.....جالب تر اين جا است كه ما حتي در محيط كوچكي مثل وبلاگ هم نمي توانيم دست از اين حاشيه ها برداريم ما كه مثلن شاعريم و مثلن طبع لطيفي داريم و بايد هم را درك كنيم!!!...

عليه هم وبلاگ مي سازيم براي تخريب همديگر دست به هر كاري مي زنيم!...ما شاعران حتي همديگر را درك نمي كنيم!!!!....با اين وضعيت فكر كنم تا چند سال ديگر نه شعري بماند نه شاعري!.....

بگذريم..كمي دلگيرم از شعر كه اين روزها از من دوري مي كند و اين كلمات كه مثل آدمها خيانت كار شده!...

وا‍ژه هاي بي اصالت....اين اخرين شعر 86 هست كه مي باشد!...

"""لبهايم را تا روز مبادا بسته ام

كه مبادا

زير آسمان من هم بلند شود

تكه ابري كه

جاي خالي چشم هاي توست

حالا تنهاي ام را با يك وجب خاك

تقسيم

بيا

كنار جدول همين خيابان

ضرب كن مرا توي چشمهايت

به طرح قديم

حتي اگر سراب هم ببارد

دلتگي را نمي شود توي باغچه كاشت

نگاه كن به ته مانده ي

روزي كه توي دستانت

كاغذهاي باطله

كه انشا نمي شوند

...

نامه را از هر طرف كه بنويسي

صدا ندارد!"""

و ديگر اينكه بعد از پيدا كردن اين همه شاعر با مجموعه هاي شعرشان حس كردم چقدر كوچكم و كم ميدانم مدتي (معلوم نيست چند وقت يا ماه و يا حتي سال) به روز نكنم تا من و واژه ها آشتي كنيم!

و راستي بايد گفت سال نو مبارك؟!

دوست خوبم الناز ابراهیم پور به روز شده.

به تو که خاطره هامو به همیشه می بری!

parastarr — Fri, 21 Dec 2007 21:29:18 GMT

سلام بکنم یا نکنم فکر نکنم فرقی به حال چرخش کره ی زمین داشته باشه! همون طور که امشب برای من فرقی نداره!که اسمش یلدا باشه یا....من اسمشو میذارم شب!

یه چیزی ته دلمه...اون ته مهاشم نه..تو دلمه..نه!اشتباه نکن نیومدم بگم از ادمها بیزارم میخوام بذارم برم یا اینکه خسته ام!...اینها گفتنی نیستن!...-در زندگی زخمهایی هست که روح را در انزوا.....................-حتی نیومدم از این زخم ها بگم..

فقط اومدم بگم همه ی ادمها همشون -من که استثنا ندیدم- از یک دریا به یه قطره راضی ان...

کلمه ها ارضام نمی کنن..شعر و واژه ها هم خیانت کار شدند ..اونی که باید بشن اونی که من میخوام نمیشن!.....

امشب به این نتیجه رسیدم همه ی شاعرهای دنیا یک روز میفهمن که شعر یک خیانت و فریب قشنگه وقتی که تنها شدند وقتی حتی شعر هم براشون نموند اینو میفهمن ..میفهمی؟!!!!!!!!

بی خیال بریم سراغ شعر و من که حالا حالا ها به روز کردنم نمی آید!......

این واژه ها که لخت شوند

تازه می شوی مثل روزهای اول ایمان آوردنت

به چراغهای مردی که عصا قورت می دهد و

با هیچ ترفندی نمی تواند

عشق را از زمین محو کند

من به کشفهای شاعرانه ی تو رسیده ام!

با کفشهای لنگه به لنگه ات

توهین نکن به حوضهایی که

سالهاست قورباغه ها را می خنداند

و هنوز روی زمینی که گاهی از گریه های نیمه کاره ام

خنده اش می گیرد

زندگی می کنم!

این افق همیشه از ادامه ی چشم های تو طلوع می کند

من به پاییز گفته ام

هیچ وقت این کاسه را

پشت سرت

گریه نخواهم کرد

دیر شده

بیخودی زل نزن توی پنجره

هیچ آینه ای توی دنیا مثل پنجره دروغ نمی گوید!...

*تنهاییم را با تو قسمت می کنم سهمی کمی.....نبود!!!!!!

*ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد؟!

سیاه و سفید .لبخند بزنید!

parastarr — Mon, 29 Oct 2007 18:42:55 GMT

خاله مرد!....

عین همین جمله دیروز بارها توی گوشم خورد...خاله توی خانه سالمندان دور از همه مرد.....

به داستانی که اخرش با غم و غصه تموم میشه میگن تراژدی اما نمیدونم به قصه ی زندگی کسی که از 13 سالگی همش غم و غصه بود چی میشه گفت.

یک ازدواج در 13 سالگی بر حسب سنتها با یک زمین دار بزرگی که سالها از خودش بزرگتر بود چون پدرش مرد ملاکی بود!!!!...

طلاق توی 19 سالگی و ازدواج مجدد زن دوم مردی شد که یک بچه هم داشت که اختلاف سنی چندانی هم با اون نداشت و بعد مرگ شوهرش و تنهایی و تنهایی خاله هیچ وقت بچه دار نشد....

خاله!

مرد..............................................................................................

به خنده ی معصومانه ای که یک شب باد آن را با خود برد:

ماه پریود شده امشب

روی عادت زندگیمان!

تو نیمه شده ای

به دنیال نیمه های گمشده ای که فرقی نمیکند

کجای این جهان استاده اند!

اصلا بیا از توی سطرهای نامه بیرون بزنیم

تو بی خیال مرگ هم بشوی

اخر این قصه جور دیگر تمام نمیشود

شاید اگر کمی بزرگ میشدی توی 70 سالگیت

انقدر بچه نبودی!

سهمی از کودکان به ارث برده ی زمین

زیر این زمین همیشه جا برای همه هست!!!!!

خدا چقدر امروز

حوصله ی مرا ندارد...

بیا قول بدهیم که دلمان هیچ وقت برای هم تنگ نشود

و من روی تکه خاکی که اصلن به تو شباهتی ندارد

مرگ چقدر شبیه دستهای مادربزرگ است

وقتی که لالایی خواب تو را هیچ کسی برای فرزندت نخواهد خواند

راستی

یادم نمی آید من با شما چه نسبتی دارم؟!!!

تنها انان که مرده اند از مرگ نمی هراسند چون من که بارها مردانه مرده ام!

دلم یک مشت اسمان میخواهد و قطره ای از خدا!

parastarr — Thu, 27 Sep 2007 19:31:18 GMT

زده زیر دلم و تازه داره از سلولهام هم میزنه بیرون!..

مهم نیست گفته بودم که کفشهات و بپوش اینجا قرار نیست به تو وحی بشه...........

روی کاهی ترین کاغذ دنیا

تقسیم می شوم بین موریانه هایی که هنوز عاشق نشده اند

آخرین سطر این نامه

خدا دارد خواب شیطان را می بیند

که گولش می زند

و میوه های بهشتی توی تورم دارند از سبد غذایی ما کم می شوند

به خدا همین جا بود اولین بار دیوار معنی گرفت

و تکنولوژی نمی فهمد

که

علم پیشرفت کرده و من

توی این کاغذ به این فکر میکنم

که چقدر هوا گرفته توی جهان سومم!

کسی این پنجره را ببندد

ابرها هنوز بارور نشده اند!!!!!.............

به قول دوست شاعرم:

شاعر شدم که لال نمیرم فقط همین!!!!!!

پی نوشت نه شایدم پانوشت شایدم دست نوشت: چقدر هوا گرفته توی جهان سومم!!!!!

پیام شعر: در مورد ابرهای مصنوعی و باران مصنوعیه که اخیرا در ژاپن باریده چون مردم ارزو به دل بارون شده بودند و اونجا بارون نمیومده هر گونه برداشت غیر از این غیر حرفه ای می باشد!!!!!

صبرتُ علی عذابک فکیف اصبر علی فراقک؟

parastarr — Tue, 31 Jul 2007 03:49:40 GMT

به روز نمی کردم به سه دلیل عمده:

اول اینکه تا اول مرداد در گیر امتحانهای لعنتی بودم!،دومش اینکه کاری که داشتم هنوز خوب ویرایش نشده بود و سوم اینکه جدیدا شعر دزدی و شاعر دزدی خیلی رسم شده متاسفانه بخشی از شعر من توسط یک شعر دزد توسط اس ام اس(آقای کروبی فرمودن بگیم پیامک!) برای چند تن از دوستان انجمن شعر فرستاده شده و بعضی از اونها با شور و ذوق قسمت هایی از شعر بی مادر منو برام با آب و تاب می خوندن و من هر چقدر قسم می خوردم که شعر کار منه کسی باور هم نمی کرد!! و البته منتظر بودم تا مچ این فرد رو بگیرم که بالاخره گرفتم!!!......

والبته ضعف بدنی بنده و بیماری که هنوز کم و کان، اما مهم نیست مهم اینکه هنوز شعر نفس می کشه!.....

و اما این کارم رو قصد داشتم به سه نفر تقدیم کنم

1.خانم دکتر مسافر که شنیدم باز هم تدریس رو شروع کردن و بهشون تبریک میگم هر چند که تو بیمارستان های مناطق محروم باشه!!!

2.الناز ابراهیم پور تا بدونه هنوز اونقدر دوست هستیم که من با فشار 7 و حال فوق العاده بد بتونم 3 طبقه شهریار رو پا به پاش بیام حتی بدون اینکه انتظار جبرانش رو داشته باشه!چون واقعا حال اون روزم قابل وصف نبوده و نیست!و صادقانه قسم می خورم که منتظر اون کادوها برای جبرانش هیچ وقت نبودم!

و سوم به سیگار تنها معشوقه ی مردهای زندگیم پدرم و برادرم و...........این فاحشه ترین معشوقه ی هر جایی!......

و دیگر اینکه شعر و شاید دیگر هیچ!.....

نه!زن

هی توی گوش باد نزن

اینجا،ورود ممنوع!

حالا که آمدی

یادت باشد گفتم؛خطی که قرمز

مثل گونه هایت،مثل لب هایت ،مثلِ...

مثل لحظه هایی که خون

توی خون خودش می خورد

تو را سیلی و مرا

توی دست باد نذار!

من پایان عاشقانه یک صندلیم

که دارد خواب کودکیش را می بیند

خواب نهالی را که هنوز هیچکسی دیورا را

برایش معنی نکرده است.

از دستهات که پیوند میزنی

خنده ام می گیرد

زن خوبی که

دستمال بکشد روی قاب عکس ،بی برو برگرد

می تواند هم خوابه↓

نزن

نه،زن هنوز آماده ی گونه ی قرمز نیست

این زن

اینجا

ورود ممنوع!

این زن که دستمال بکشد ،همخوابه با باد باشد

ورود ممنوع!

این زن

فاحشه میشود

در آرزوی بوسه ای!.....

شاید حضورم کمتر بشه و کمتر نقد تون کنم اما هستم همین اطراف،لای شب بوها!!!!!!....

یارب ارحم ضعف بدنی!....

آگر خدا رحم نمیکرد!

parastarr — Thu, 31 May 2007 13:55:18 GMT

سلام!

من زنده ام، من..من از من مردم و پیدا شدم باز...

شاید چند ساعت طول نکشید که پستمو گذاشتم باز حالم به شدت بد شده بود و باز به گوشه خلوت و پر از فکر تخت بیمارستان پناه بردم و فکر کردم و فکر کردم و چقدر آدم حرف برای فکر کردن دارد!..

خوبم..خوب از داشتن دوستانی که نگرانت باشند خوشحالم!....

حالا مرگ چند وجبی از گلویم فاصله گرفته و خودم به تنهایی اکیسژن را می بلعم ..خودم به تنهایی!....

و این غزل که سومین غزل زندگیمه رو میذارم اینجا با تمام مورد هایی که دارد...نقد بشود یا نشود فرقی ندارد چون غزل سرا نیستم امااز خواندنش خوشحال میشوم!...(بعد ویرایش شده اشو میذارم)

اینجا نشسته کنار من در ردیف دو

یک زن به شکل مجسمه،شاید شبیه تو

هی ناله می کند به سرم گریه های خیس

هی چک چک سرم یعنی که NPO(1)

دائم گشاد میشود توی رگم آیه های ترس

شاید خدا کرده آخرین حق را و ِتو

شیطان دراز کش روی سقف نعره میزند

شو می دهد با آخرین متود خواهر TaTU(تتو)

حتی اگر بخواب برود چشمهای زن که نیست->

در انتظار لحظه ای که بگوئی الــــــــــــــــو

این جا هنوز نشسته و زن ضجه میزند

مثل تمام کورهای شهر سارماگــــــــو(2)

درب اتاق بسته است و سرم چکه می کند

یک تخت خالی و هنوز برچسب NPO

پی نوشت1:NPOبه معنای not per oral می باشد که در پزشکی بیمارن 24 ساعت قبل عمل جراحی نباید از راه دهان چیزی بخورند

پی نوشت 2.ژوزه سارماگو نویسنده داستان کوری که جایزه نوبل را گرفته.

از پی نوشت و پانوشت بگذریم: باید تشکر کنم از همه شما و دوستام و اسم نمی برم چون همه جویای حالم بودن....و از هومن یه تشکر ویژه میکنم که همش منتظر بود که بنده با عزرائیل ملاقات کنم! و تو که با آمدنت روح دوباره به کالبدم دمیدی ......

شعر قبلیمو بر نمیدارم....

راستی اینم عکس خودمه که گذاشتم گوشه وبلاگم بدون روبان سیاه!....

ممنون ..

من خوبم ..خوب و زنده!

زنده باد زندگی....

این هم شعر که می تواند به شش خرداد تقدیم نشود!

هویج نکاشتم توی باغچه تا آلبالو بدهد

من عاشق شده بودم

و مادرم همیشه رسوایم می کرد

و تو

ثانیه را که پس بزنی

آخرین خاطره هم..؟!

حالا گریه نمیکنم

مرد شده ام!...

اما سیبیل که نه!

ولی به خدا

عزیزم

عزیزم،

عزیزم

من دارم گریه می کنم!...

نیما ،فروغ،تو،خدا،منزوی

چنان گرفته تو را بازوان پیچـــــــــــــــــــ>

کیم؟

که این طور بد بیاوری ها را

هم، آخرش

توی ترمینال دیده بودم

پشت یک اتوبوس نوشته بود

ان مع العسر یسرا

انگار خدا دیکته نوشته بود روی همه ی دفترهای دنیا!....

یادم نمیرود

اینجای شعر باید :

هرزه بشوم،گل ندهم

اما یادم می ماند اینجای شعر باید تمام شود

خدا توی همه ی دفترهای جهان با خط سبز نوشته:

من قسمت تمام مردهای دنیا ام،

و مادرم همیشه می گفت دنیا خیلی کوچک است

و چقدر راست می گفت:

توی آینه به چشم هایت نگاه کن!

مادر ندارد حوای من!

parastarr — Fri, 13 Apr 2007 14:38:46 GMT

همه چیز قرار نیست مثل توی فیلم ها باشد!قرار فیلم ها همه ی چیزی باشند که روی زمینه!.... بهار اصولا فصل قشنگیه اما این طبیعت نیست که میگه کجا قشنگه و چی قشنگه این ماییم که برامون حتی زمستون و پاییز قشنگ میشه اگه......

دعا کردن رو فراموش کردم اینقدر که این روزها دعا کردم!....راستش رو بخواهید من اون خدای قادر رو نمیشناسم همونی که میگن با قدرتش همه چیز رو درست میکنه!معجزه میکنه..من نمیشناسمش اما تو اگر در تپش باغ خدا را دیدی همتی کن و بگو ماهیها حوضشان بی آب است!

اگر شما میشناسیدش ازش بخواهید برای پرستاری که همیشه معجزه های دیگرون رو دیده معجزه کنه!...بهش بگید من منتظرم!!!!!......

خواستم ترانه بنویسم اما ترانه هم قهر کرده!.....با شعری که توی اتفاقهای این روزها زاده شده به روز میکنم و فریاد میزنم: میشود!معجزه!....

این شعر هم تقدیم به حوای من که مادر ندارد و آدم هم نمیشوم به فرشته ای که نیاز ندارد بال داشه باشد!....

مادرم زن احمقی است که

هر روز کمی از پدرم را

با دعای مرگ راهی خیابان های آبستن میکند

و کمی از آن را توی کابینت برای تنهاییش

لای شیشه های سس میگذارد

او تمام روز نفرین میکند

در را

دیوار

زما

خودش

وکمی از پدرم را!

مادرم یک فرشته ی احمق است

که هنوز باکره است!

او از روی سادگی هر شب با جبرییل همخوابه میشود

تا یادش برود هنوز کمی از پدر

دارد توی خانه سیگار میشود!

آغز کار وب دوستم پریسا رو هم تبریک میگم و اگر خواستید کمی هوا عوض کنید به

ترانه های بی صدای من سری بزنید!

رستاخیزم تا ابد بی تو برزخ است!

parastarr — Tue, 27 Feb 2007 06:12:18 GMT

پستی رو که گذاشته بودم روپاک میکنم به خاطر اینکه گاهی کوه به باد حسادت میکنه!!!!....بذار غم هام برای خودم باشه...!؟

این قسمت از قصه ای رو که تازگیها شروع کردم و شاید به پایانش نبرم رو میذارم تا شاید بار ذهن من کم نشه!!!اما تو هم بدونی که گاهی قصه ها عین واقعیته و نیست هیچ وقت!!....این هم قصه ای به اسم برزخ.....!

.....مثل یک تابلو شده بودم که پر از خط های شکسته بود که از بین یک دایره می گذشتند یک تابلوی سفید با خط های سفید تر که از وسط یک دایره ی قرمز رد می شدند،اما هیچکس جز من نمی توانست این خط های سفید را ببیند......

هنوز باران می بارید،همیشه باران می بارد،چه در بهار چه تابستان،چه زمستان و چه پائیز ؛یک بار آفتاب یک بار آب،یک بار ابر،یک بار هوا،یک بار،دو بار،می بارد و ربطی به فصل ندارد ،ربطی به این ندارد شب باشد یا روز!.....

دلم گرفته بود اما به خود نهیب میزدم که نه دلتنگم و نه دلگیر!بارها با خود زمزمه کردم:

-نه دلم گرفته،و نه دلتنگم!....

چرا هیچ وقت این دروغ های لعنتی باورم نمی شد!؟چرا به هرکسی که دروغ میگفتم باور می کرد اما خودم نه!....باورم نمیشد!.....

درون سرم صدای سوت نازکی پیچید یک لحظه حس کردم تمام این صحنه ها برایم تکراریست،توی زندگی همه ی ما چنین لحظاتی وجود دارند که فکر می کنیم این صحنه ها قبلا تکرار شده اند و گاهی در یک هفته این حادثه بیشتر و بیشتر رخ میدهد و این نشانه ی دو چیز است:1-جنون 2-مرگ!.....

اینها را مادربزرگم برایم تعریف نکرده بود،نه!.....

مادرم قبل خواب،نه!یادم نمی اید هیچ وقت مادرم قبل خواب چنین چیزهایی را برایم تعریف کرده باشد، مادرم به خاطر قرص هایی که مصرف می کرد همیشه زود می خوابید و هیچ وقت قبل خواب به یاد ندارم که چیزی برایم تعریف کرده باشد،این ساخته ی ذهن و افکار خودم بود،

دلم میخواست گریه کنم!..نه!گریه لغت خوبی نیست هوار بزنم!هوار بشوم!هوار بکشم...هوار!!!

از انتظار،از تظاهر،از دروغ هائی که همه جز خودم باورشان میشد خسته شده بودم!

راستش دلتنگ بودم،دلتنگ مردی که مدتها بود به این فکر میکردم چشمانش فقط یک بار به من راست گفته بودند و آن هم وقتی بود که بعدها خودش می گفت: در تمام آن لحظات دروغ می گفتم!

اما قسم به همه ی مقدسات فاقد ارزش و اعتبارم که راست نمیگفت!......

اما باز به خودم دروغ گفتم که دلتنگ نیستم!نیستم!.................نیستم!....

همه چیز از آنجا شروع شد که میخواست تمام شود!........میخواست تمام شد ناتمام من!.......

....

و این شعر هم که شعر نیست فقط چند لغت به نام هم گره خوردند و من به آنها میگویم متولد شود شعری نو:

وقتی به جنون می اندیشم بزرگ میشوم!

آنقدر که در دستان دنیا هیچ چیزی گم نشود

حتی ذره ای از رویاهایم

توی خواب ها جاگذاشته نشود

و من هر چقدر که دلم میخواهد

قهوه ای باشم

و چیزی به روی آسمانم نمی آورم؛

یادت باشد

روزی که بادبادکها انقلاب کردند

زیر گوشت گفتم:

هرچقدر که میخواهی به خودت هوا تزریق کن

سبکترها بالاتر می روند

بالاتر!.......

من از پشت شبهای بی خاطره/من از پشت زندان غم آمدم/من از آرزوهای دور و دراز/من از خواب چشمان نم آمدم/تو تعبیر رویای نادیده ای..................

ابن هم غزل که تو بهم تقدیم کردی من هم به تو تقدیم می کنم برای اولین شبی که با هم زیر یک چتر ایستادیم:

مومن به چشم های تو کافر نمیشود/کافر اگر شود متظاهر نمی شود

موسی عصای معجزه را کرم می کند/عیسی بدون چشم تو شاعر نمیشود

دریا اگر شوی به خدا از حیا غروب/در پشت موجهای تو ظاهر نمی شود

چشمت بهانه است تو اهل جهنمی/شیطان که بدون سیب ساحر نمی شود

هر چه تلاش می کنم از تو جدا شوم/این قلب در یه در شده حاضر نمی شود

اصلن چه فرق می کند اندازه ی سفر/وقتی پرنده ی تو مهاجر نمیشود

من منتظرم تا تو چراغ را روشن کنی!

پرستاری که از پرستاری چشم های تو سیر نمیشود!